Jest to okres trudny zarówno dla dziecka, jak i dla jego opiekunów. Drogi rodzicu przeczytaj kilka wskazówek, które ułatwią maluchowi „start” w przedszkolu:

- w początkowym okresie dobrze jest odbierać dziecko wcześniej, ponieważ małe dziecko ma inne poczucie czasu i okres przebywania poza domem wydaje mu się bardzo długi, a także boi się, że rodzice zostawili go w przedszkolu „ na zawsze”;

Twoje dziecko nie należy do ciebie. Ty dajesz mu swoją miłość, ale nie swoje myśli, ponieważ  ma myśli własne.Możesz dać przytułek jego  ciału, ale nie  duszy, ponieważ domem jego duszy jest dzień jutrzejszy. Możesz starać się upodobnić do niego, ale nie próbuj go zmuszać, by było podobne do ciebie, ponieważ życie nie pozostaje przy dniu wczorajszym. Kahil Gilbran

Kochać dziecko, to pomóc mu żyć samodzielnie. Obowiązkiem rodziców jest wychowanie dzieci w taki sposób, aby były one zdolne, w odpowiednim momencie, rozpocząć życie na własny rachunek. Dziecko dorastając, tak czy inaczej, staje się od nas coraz bardziej niezależne.

OBNIŻA AKTYWNOŚĆ UMYSŁOWĄ Psychologowie udowodnili, że kilkugodzinne wpatrywanie się w ekran wprowadza w stan złudnego odprężenia i lekkiej hipnozy. Aktywność umysłowa jest wtedy niższa niż normalnie. Z chwilą wyłączenia odbiornika uczucie odprężenia mija, natomiast obniżona aktywność umysłowa utrzymuje się jakiś czas.

Rozpacz dziecka przyprowadzonego do przedszkola budzi u rodziców niepokój i żal. Niejednokrotnie rodzice sami płaczą i w trosce o swoje pociechy zabierają je do domu, rezygnując ze swojej pracy i z wcześniejszych planów. Zdarza się, że stoją pod salą, oczekując, aż dziecko przestanie popłakiwać lub wracają po jakimś czasie, by niezauważenie sprawdzić, czy ich synek lub córka są już spokojni.